WOII als taboe beschouwen is in Nederland mijns inziens juist weer in opkomst. Vooral vergelijkingen daarmee. Twee dagen voor het minder-minder incident werd een plaatselijke PvdA politicus die Wilders met Hitler vergeleek nog door Spekman en Samsom teruggeroepen, en na dit incident moesten eerst de Duitse, Franse en Amerikaanse kranten bol staan van de verwijzingen naar Goebbels voordat eindelijk het Nederlandse journaille eraan wilde. Zelfs als Wilders de Marokkanen in kampen achter prikkeldraad zet zal volgens mij de vergelijking met de Holocaust hier nog als ‘overtrokken’ worden beschouwd.
Het veroordelen van verwijzingen door kunstenaars daarnaar past daar natuurlijk wel in.
Echte taboes moet je natuurlijk ten eerste zoeken op het seksuele vlak (seks met kinderen, met dieren, met bejaarden, met familieleden): wat dat betreft weinig verschuivingen, hoewel seks met seksegenoten wellicht wat minder taboe is en met kinderen weer wat meer. En dan zijn er nog de taboes op doodwensen – na Pim Fortuijn een stuk gevoeliger dan daarvoor (in de jaren 90 zei je nog wel eens over een politicus: Frits Bolkesteijn mogen ze wat mij betreft omleggen – omdat iedereen wel snapte dat dit overdrachtelijk was). En natuurlijk mildere taboes zoals insecten op het menu zetten.
Nog genoeg taboes over dus.
Mooi rijtje. Maar… Nederland is wel heel wat conservatiever dan in de jaren 70 waarin we opgroeiden. Met name pedoseksualiteit, vroeger als verschijnsel uitgebreid besproken, tegenwoordig is een stichting als Martijn gewoon keihard verboden omdat ze dingen propageren die tegen de ‘moderne waarden’ ingaan, terwijl journalisten die openlijk sympathie (let op: geen vereenzelviging met de standpunten) voor de vereniging uitdrukten met de dood werden bedreigd. Dus wel degelijk taboe in de eerste zin. Maar niet altijd zo geweest.
In zekere zin zijn alle drie je definities wel erg bruikbaar trouwens. We hebben er volgens mij helaas geen verschillende woorden voor, maar nuttig lijken ze me all drie.
Persoonlijk lijken alle drie de strategieën me geen goede manier om een probleem te behandelen en alle drie de neiging hebben om zaken alleen maar op de spits te drijven, te verergeren, ondergronds te laten gaan etc.
Maar ja, ik ben dan ook opgegroeid in een losgeslagen hippie-tijdperk, klaarblijkelijk. Zelfs de leraren van mijn christelijke basisschool hadden baarden en lang haar en speelden liedjes over vrede op de gitaar…
Daar heb je wel het ultieme bewijs van de dubbele moraal ja. We leven in rare tijden. http://filipdewinter.be/mmm/
…terwijl onze huidige entertainment industrie vrijwel geheel is opgebouwd uit het verheerlijken van fataal geweld en massamoord… want dat is namelijk wel OK…
en dan heb ik de hypersexualisering van (semi)kinderlichamen in fashion, hentai, beauty pageants, porno en mainstream film industrie nog niet eens aangestipt…